ترانه ساز بی ساز- حمیدرضا مجیری

hamidmojiri — Sun, 11 Oct 2009 04:36:18 GMT

۴۰

چهل روز

گذشت

چهل چلچله و

چهل چلچراغ و

چهل چله ی کمان

از ما

با گذشت یاد کنید

پُر از آواز بودیم و

نور

ما را نشانه گرفتند!

مرداد88

------------------

دو پادشاه

خون که می بارد

باران

نمی بارد

به خاطر اینکه

غوغا بُوَد

دو پادشه

اندر ولایتی!

مرداد88

---------------------

آن روز

گلوی پُر بغضت

می سوخت

در انتظار ترانه ای که

گُل کند

چشمهای پُِر گلایه ات

می سوخت

در میان این همه رنگ

در انتظار سبزپوشی

با عناصرِ خورشید و آسمان

و آتش و سیگار

این بار

دودش به چشم خودمان می رفت و

مفید بود!

آن روز

تمام چوبها

چماق بودند و

فهمیدم که چرا

چوبهای نادان چماق می شوند و

چوبهای انتقام

دار می شوند

و چوبهای دلسوزِ بی آزار

در این آزار

برای ما

می سوزند.

6//88

hamidmojiri — Fri, 26 Jun 2009 15:49:18 GMT

حتی بادهایی که

به این درختان می وزیدند

برای فرو ریختن ِ برگهای سبز

که آخرین ماهِ بهار را تجربه می کردند

و هنوز

برای زردی سه ماه

و برای سقوط شش ماه

فرصت داشتند

از شگفتی

شاخ درآوردند

چون شاخهای دَرهم ِ گوزنی که

به شاخه ای عریان می مانَد!

و حافظۀ تاریخ می گوید

آنچه در خانۀ انسان

از گوزن یادگار می مانَد

سرِ گوزنی ست

با شاخهایش!

خرداد۸۸

hamidmojiri — Thu, 18 Jun 2009 16:51:29 GMT

شعر یک

پیامکها را

قطع کردند

با پیامهای بزرگ

چه می کنند؟

شعر دو

((دیکتاتور)) کسی است که

یا به ما

آنچه را دوست می دارد

دیکته می کند که بنویسیم

یا آنچه را

دوست می دارد

که ما بخوانیم

و از آن حرف بزنیم

خود دیکته می کند!

ترین

hamidmojiri — Sat, 30 May 2009 16:21:18 GMT

ترین

لب بسته ترین شعرم،لب بسته ترین فریاد

شب خسته ترین خوابم،در گوشۀ عشق آباد

دلبسته ترین چشمم ،دلبسته ترین دیدار

دلخسته ترین چشمم از بودن ِ یک تکرار

سربسته ترین سرّم،دربسته ترین خانه

تا باز نگردد در بر صورتِ بیگانه

پربسته ترین رویام،پرخسته ترین پرواز

سربسته ترین سازم،سربسته ترین آواز

وقتی که بیاییُ همراه شی با شبهام

وقتی که پُر از آهم،هم آه شی با لبهام

سربازترین رازم،دربازترین خانه

پربازترین بالم،شاهینمُ شاهانه

پروازترین بالم،سیمرغمُ افسانه!

حمیدرضا مجیری

۸۷-۸۸

طلب

hamidmojiri — Sat, 02 May 2009 08:29:18 GMT

به خانم: ص-ط

*کلمات آبی رنگ قابل کلیک می باشند!

((...آرزو می کردم

که تو خواننده ی شعرم باشی

-راستی شعرِ مرا می خوانی؟...))1

در دی ماه نوشتم:

((وشبی که عاشق شدی

ماه کامل بود

عشق عاقل بود

و عقل عاشق!))2

من همیشه پُر از سلام بود و تو پُر از خداحافظ بودی!

من همیشه پُر از مرور بودم و تو پُر از عبور!

من همیشه پُر از نیاز بودم و تو پُر از غرور!

((...آه پیش از آن که در اشک غرقه شوم

چیزی بگو!))3

و تو چیزی نمی گفتی و این من بودم که همیشه چیزی می گفتم و می شنیدی و در فاصله ها شعرها می نوشتم و نمی دیدی!

یک روز آقای (ش)،همکار گرامی من و تو،وکیل حاضر و قاضی بازنشسته در حضورِ تو به من گفت:

سریال(شهریار) را می بینید؟ماجرای عشق شهریار را می دانید؟

اون بدش نمی اومد که منم همچین سرنوشتی داشته باشم.

و چه شبی بود اون شبِ خرداد.

((...شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه ها می گذرد...))4

قبل از این که به دفتر برم،کتاب ترانه های شهیار قنبری(دریا در من) را باز کردم،اتفاقی

((ترانۀ آوار)) اومد: ((تو هم با من نبودی/مثل من با من/ و حتا مثل تن با من...))

دلم به شور افتاد،اما به خودم امیدواری دادم!

پیش از آن که از تو بپرسم بودن یا نبودن؟مسأله این است،تو به من گفتی:((نبودن))

و من بغض ِ صد ابرِ پاییزی در دلم شکفته شد.سوار تارکسی شدم.

رانندۀ تاکسی این آهنگ رو گذاشته بود:((دست از طلب ندارم تا کام من برآید/یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید...))

آهنگ((طلب)) با صدای محمد اصفهانی.

من می خواستم دست از طلب برندارم تا کام من برآید و برنداشتم اما...

چند ماه بعد تابستون بود که داداشم از آمریکا اومده بود.از تو برای او گفتم.یک بار داداشم گفت که بلیط کنسرت گرفته است.آن شب که تو را در محل کارم تو را به اون نشون دادم و در عین ناباوری یه حلقه تو دستت دیدم ، به کنسرت رفتیم،کنسرت ((گروه فراق ))

خیلی سعی کردم فراموشت کنم اما نتونستم...

یک سال گذشت و من فهمیدم که تو هنوز مثل من تنهایی یا نه مثلِ من!

یک روز نگهبان پیر مجتمع اومد توی دفتر و گفت که دیگه از کارش خسته شده و می خواد از اینجا بره؛من هم اون روز خسته بودم و این بود که اومدم دلمو به دریا زدمو و:

((من تمنا کردم/ که تو با من باشی/تو به من گفتی:/-هرگز هرگز!/پاسخی سخت و درشت/و مرا غصۀ این/هرگز/کشت))۵

وبازی تمام شد،کیش وَ مات!

مات و مبهوت و مغلوب برمی گشتم.

به قول دکتر علی شریعتی:((دنيا را بد ساخته اند... کسي را که دوست داري، تو را دوست نمي دارد. کسي که تو را دوست دارد ،تو دوستش نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و و این رنج است. زندگی یعنی این ....))

انگار زندگی من Music video است و تماشاگرش فقط خودم هستم!

انگار هر وقت ناراحتم و در تاکسی هستم،کارگردانی هست که مناسب ترین آهنگ رو برای حال و هوای من انتخاب می کنه،این بار این آهنگ رو شنیدم:

((دیگه عاشق شدن،ناز کشیدن فایده نداره نداره/دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره!))

آهنگ((عاشق شدن)) با صدای علیرضا افتخاری.

بعد از آهنگ اولی که شنیده بودم این ترانه رو نوشتم که هنوز کسی اونو نخونده و،نه آهنگ داره و نه Music video شده!

شاید در یکی از روزهای غمگین که در تاکسی نشسته ام،ترانۀ خودم رو شنیدم و باز هم نقش اول Music video خودم باشم!

حمیدرضا مجیری

۸۸/۲/۳

سوم اردیبهشتی که بی تو بهشت نیست!

پانوشت:

1-شعر از حمید مصدق

2-شعر از حمیدرضا مجیری

3-شعر از شاملوی بزرگ

4-شعر از سهراب سپهری

۵-شعر از حمید مصدق

--------------------------------

و اما ترانه:

طلب

((دست از طلب ندارم تا کام من برآید

یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید))

من خواستم که با من،مانند روح در تن

باشیُ زنده باشم

آبیُ آسمانی باشیُ من به عشقت

مثلِ پرنده باشم

من خواست که از عشق،قصرِ غزل بسازم

دل را به تو ببازم

از کندویِ ترانه،نهرِ عسل بسازم

با تو به خود بنازم

من خواستم که بر لب حرفِ ترانه باشه

دل عاشقانه باشه

باغ ِبزرگِ بوسه وقتی که با تو هستم

پُر از جوانه باشه

من خواستم که با من مانندِ روح در تن

باشیُ زنده باشم

آبیُ آسمانی باشیُ من به عشقت

مثلِ پرنده باشم

اما تو این تنم را تنها گذاشتیُ

چون عابران ِ دیگر از من عبور کردی

من را به خاک نزدیک،از اوج دور کردی

((بگشای تربتم را بعد از وفاتُ بنگر

کز آتشِ درونم دود از کفن برآید

جان بر لبستُ حسرت در دل که از لبانش

نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید))

حمیدرضا مجیری

سکوی سکوت

hamidmojiri — Wed, 15 Apr 2009 16:14:18 GMT

سکوی سکوت

وقتی رو سکوی ِ سکوت

مثلِ یه گُل نشسته ای

از این همه مجسمه

خسته وُ دلشکسته ای

از این همه مجسمه

که با دلت کار ندارن

تو رُ با یه نگاهِ سرد

همیشه تنها می ذارن

خسته نشو!خسته نشو!

که عشق ناگهانیه

مثلِ یه بارون که می یاد

یه کارِ آسمانیه

خسته نشو!خسته نشو!

به ابرا وابسته نشو!

از پیلۀ شبای ِ تار

بیرون بیا پروانه وار

از ابرِ عاشقی ببار

تو لحظه ها شعری بکار

وقتی لبا زمزمۀ زمستونن

به قحطِ بوسه مهمونن

وقتی دلا با قهرُ کینه آشتین

بگو منم منم بهار!

حمیدرضا مجیری

۱۳۸۴

چیزی نگو!

hamidmojiri — Sun, 08 Mar 2009 10:54:18 GMT

چیزی نگو!

چیزی نگو از این شکست!

وقتی که بازنده منم

وقتی که ماتِ تو شدم

وقتی که ماتِ مردنم

چیزی نگو از این شکست!

از این غزل پژمردگی

از اون همه خاطره وُ

از این همه خط خوردگی

اگر چه حالِ قلبِ من

بعد از شکستن خوب نیست

با این همه اینُ بدون!

این قلبِ من مغلوب نیست

با غربتِ غمم چرا

هیچ قلبی آشنا نشد؟

واسه ترانه های من

چرا کسی صدا نشد؟

از آخرِ قصه نگو!

نگو به آخر رسیدیم!

نشونیِ خونمونُ

از یه کلاغ پرسیدیم

نه من به خونه رسیدم

نه بالهای خسته ی تو

ترانه خانه بسته شد

از دستای بسته ی تو

تو شبِ بد بغضِ یه دست

چیزی نگو از این شکست!

حمیدرضا مجیری

زمستان 87

شب عشاق

hamidmojiri — Thu, 19 Feb 2009 14:30:18 GMT

شب عشاق

امشب

شبِ عشاق است

و بازارِ عاشقی داغ

اما

سکۀ من را

بی تو

به پشیزی نمی خرند

تو آیا دل را

این سکۀ سادۀ بی رواج را

به پشیزی می خری از من

حالا که بازارِ عاشقی ِ من

بی حضورِ تو

سرد است؟

بهمن 86

حمیدرضا مجیری

آه آدم برفی!

hamidmojiri — Thu, 22 Jan 2009 17:10:18 GMT

آه آدم برفی!

آدم برفی

شاید همان مترسکی است

اما در هیأت یخی

برای اینکه پرندۀ آفتاب پریده رنگ

بر این زمین ننشیند!

آه آدم برفی!

ای تجسم رنج تن سفید زود متلاشی!

دیگر گرمای هیچ عشقی را

باور نمی کنی

مگر اینکه آب شوی و

نباشی!

حمیدرضا مجیری

5/7/87

جیره بندی

hamidmojiri — Tue, 02 Sep 2008 16:32:18 GMT

سلام

دو شعر سپید

منتظر نظرات ارزشمند دوستان هستم!

برای این سالها و این روزها و اینجا!

جیره بندی

همه چیز

آذوقه و آزادی

غصه و شادی

جیره بندی می شود

جُز جیرجیرکها

که جیرۀ جیرجیرِ آوازشان

همیشگی است

و جیره بندی نمی شود!

حمیدرضا مجیری

خرداد۸۷

-------------------------------------------------------------------------------------

رنگ عدالت

در دادسرا

بچه ای به روی شانۀ مادرش

به خواب رفته است

در خوابِ او آیا

عدالت چه رنگی است؟

پنجره های دادگستری

رو به سوی کدامین آسمان

باز می شود؟

آسمانی ابری

یا آفتابی؟

حمیدرضا مجیری