حتی بادهایی که

به این درختان می وزیدند

برای فرو ریختن ِ برگهای سبز

که آخرین ماهِ بهار را تجربه می کردند

و هنوز

برای زردی سه ماه

و برای سقوط شش ماه

فرصت داشتند

از شگفتی

شاخ درآوردند

چون شاخهای  دَرهم ِ گوزنی که

به شاخه ای عریان می مانَد!

و حافظۀ تاریخ می گوید

آنچه  در خانۀ انسان

از گوزن یادگار می مانَد

سرِ گوزنی ست

با شاخهایش!

خرداد۸۸

نوشته شده در جمعه پنجم تیر 1388ساعت 19:20 توسط حمید رضا مجیری| |