ترانه ساز بی ساز- حمیدرضا مجیری
5 آذر 86 اولین سالگرد زنده یاد بابک بیات عزیزبود. این ترانه رو پارسال در حال و هوای دو آهنگِ (خاتون) و(سبد) نوشتم.خیلی دوست داشتم این ترانه اجرا بشه،ولی ... برای مولای سبز پوش ِ ملودی:((بابک بیات)) تن ِ نُت ای مسافر! نُت که وارونۀ واژۀ تن ِ داره با سبد سبد گریه می گه:((تن ِتو کو؟)) بیا ای مسافرِ خاکی ِ این جادۀ خاک! بیا وُ یه بار دیگه به یارِ خود، به نُت بگو: بعدِ من، تن ِ منُ از سمتِ آخَرِت بجو! رفتن ِ تو خاموشی ِ باغ ِ گُل ِ آهنگ بود! تن پوش ِ هر نورُ صدا از تو خوش آبُ رنگ بود! صندوقچۀ صدا پُر از آهنگای ِ دستای ِ توست! دستای ِ مهربونی که سکوتِ کوچه ها رُ شُست رفتن ِ تو آهنگِ پاییزی ِ هر درخته! شنیدنُ دیدن ِ اون برای خونه سخته! بیا ای مسافرِ خاکی ِ این جادۀ خاک! بگو اونجا برای بال ِ فرشته های پاک کدوم آهنگِ غزل پوشُ عسل نوشُ زدی؟ تو که نبض ِ همه آهنگای ِ خوبُ بلدی! خبرِ غیبتِ دستای ِ تو رُ وقتی که آهنگ شنید ساکتُ سرد شدُ از تهِ دل آه کشید ای مسافر! نُت که وارونۀ واژۀ تن ِ داره با سبد سبد گریه می گه :((تن ِ تو کو؟)) بیا ای مسافرِ خاکی ِ این جادۀ خاک! بیا وُ یه بار دیگه به یارِ خود، به نُت بگو: بعدِ من، تن ِ منُ از سمتِ آخَرِت بجو!
| Design By : Night Skin |
LinkDump
