شعری برای ترانه:

 

پروانۀ ترانه

 

از پیله بیرون آمد،

پروانۀ ترانه.

ترانه،

 پروانه شد!*

 

 

* پانوشت:این شعر رو موقعی گفتم که یکی از ترانه های ناتمامم( ترانۀ نشانه های عشق) تمام شد.

 

این هم ترانه ام:

 

 

نشانه های ِ عشق

 

عشق ِ تو یعنی نقطه سرِ خط     .............................

تو اول ِ خط ، من آخرِ خط

عشق ِ تو یعنی پرانتزِ باز         (  (    (    (      (   (

برای ِ پرسه، برای ِ آواز

عشق ِ تو یعنی پرانتز بسته        )   )  )    )     )    )

از عاشقیام، شدم دلخسته          (   )   (    )   (    )

 

رفتن ِ تو علامتِ سؤاله              ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟

اومدنت دیگه برام محاله

 

بین ِ منُ تو، حالا یه کاماست       ،  ،  ،  ،  ،  ،   ،   ،

فصل ِ  فاصله، تو تقویم ِ ماست

عشق ِ تو یعنی خطِ فاصله          - - - - - - - - - - -

حوصلۀ من، چه بی حاصله

 

چشمای ِ من علامتِ تعجب!       ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

وقتی که قلبت شد پُر از تقلب!

 

گریۀ من هست ،توی ِ گیومه       (( ))  (( ))  (( ))  (( ))

قصۀ چشمات ،برام تمومه

عشق ِ تو یعنی آخرِ سطرِ عطرِ تن ِ تو

وقتی که سهم ِ چشمای ِ من شد ندیدن ِ تو.

 

حمیدرضا مجیری

فروردین و اردیبهشت86

نوشته شده در سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت 8:47 توسط حمید رضا مجیری| |